Ταϋγετος - Δάσος Βασιλικής

Διαδρομή μέσα στην καρδιά του Ταϋγέτου. Ξεκινήσαμε απο το μοναστήρι της Παναγίας της Γιάτρισσας περίπου 30 λεπτά δρόμο από τον κεντρικό Σπάρτης-Γυθείου. Απο το μοναστήρι συνεχόμενη ανηφόρα μέχρι την διασταύρωση που βρίσκεται η είσοδος για το δάσος με χαρακτηριστική ταμπέλα. Ο δρόμος συνεχίζει για Καρδαμύλη.

Η διαδρομή στο garmin είναι εδώ http://connect.garmin.com/activity/186315190#

Στο πάρκινγκ από το μοναστήρι της Γιάτρισσας. Φοβερή θέα
προς  Καρδαμύλη

Ο Προφήτης Ηλίας στο βάθος. Από εδώ περνάει και το Ε4 το
οποίο συνεχίζει μέχρι Γύθειο.

Χαλαρές ανηφόρες μέχρι την διασταύρωση
για την είσοδο στην καρδιά του δάσους.

Ευτυχώς τα κοπάδια δεν συνοδεύονται από τσοπανόσκυλα. 

Μέσα στο δάσος της Βασιλικής. 

Από εδώ ξεκινάει και το φαράγγι του Βυρού το οποίο καταλήγει
στην Καρδαμύλη. 

Η Καρδαμύλη στο βάθος σε απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων
κατηφορικού δασικού.

Brevet Νεμέας 200K

Για τα βρε-βρε άκουσα πρώτη φορά πριν κανα δυο χρόνια και μου άρεσε αρκετά σαν ιδέα. Είχα σκοπό να δοκιμάσω πέρσι της Νεμέας αλλά μια η προετοιμασία για τον Μαραθώνιο μια η έλλειψη ποδηλάτου δεν μου βγήκε. Έτσι φέτος το έβαλα στόχο να πάω τουλάχιστον σε ένα και βλέπουμε.

Η ιδέα των μπρεβέ ξεκινάει απο πολύ παλιά απο την Γαλλία καθώς αποτελεί διοργάνωση παλαιότερη και απο το το TDF. Δεν αποτελεί αγώνα με την ευρύτερη έννοια καθώς ανάλογα με την απόσταση (200,300,400,600,1200 χλμ) υπάρχει ένα προκαθορισμένο χρονικό όριο σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός θεωρείται έγκυρος. Απο εκεί και πέρα υπάρχει ελευθερία διαχείρισης του χρόνου απο τον κάθε συμμετέχοντα με μόνη υποχρέωση την έγκαιρη σφράγιση της κάρτας στα ενδιάμεσα κοντρόλ. Το πνεύμα σε αυτές τις διοργανώσεις συνήθως είναι εκδρομικό/φιλικό και η ταχύτητα επιτρέπει να απολαύσεις "κάπως" την διαδρομή. Αυτά περί μπρεβέ (για περισσότερες πλεροφορίες εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Randonneuring)...

Στα δικά μας τώρα.
Παρασκευή βράδυ ετοιμάζω το "μάχιμο" πλέον sleipnir με όλα του τα εξτρά καλούδια (λασπωτήρες, τσαντάκια σέλας, φώτα κτλ κτλ) και φυσικά τελευταία στιγμή ανακαλύπτω οτι έχω χάσει το ανταπτοράκι για το gps!!@#!@#$@#$@# Ευτυχώς υπάρχει το roadbook το οποίο είναι αρκετά αναλυτικό.
Ετοιμάζω απο το βράδυ ρούχα, φαγητά και λοιπά μπλι-μπλικια και ευτυχώς έχω φτιάξει απο το πρωί checklist την οποία έχω κολλήσει στην πόρτα αλλά ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΚΑΡΑΖ!!!! Σίγουρα δεν θέλω να φτάσω  στην εκκίνηση και να ανακαλύψω ότι δεν έχω πάρει φώτα πχ... Σωτήρια η λίστα λοιπόν για εμάς που φλερτάρουμε με τον Γερμανό!!!

Την παλεύω μπας και κοιμηθώ λίγο νωρίς αλλά κλασσικά θα καταφέρω να πάω στο κρεβάτι κατά τις 1 το βράδυ. Δυστυχώς γύρω στις 3 ξυπνάμε και ανακαλύπτουμε ότι ο ΤΤ έχει υψηλό πυρετό οπότε το βρε βρε αυτομάτως ακυρώνεται. ΟΜΩΣ η καταπληκτική συζηγούλα μου για άλλη μια φορά  με προτρέπει να πάω αν μέχρι το πρωί του έχει πέσει ο πυρετός και θα την παλέψει μόνης της (ΗΡΩΑΣ!!!!!!!). Πέφτω να κοιμηθώ λίγο ακόμα και σκέφτομαι να το αποφασίσω το πρωί ανάλογα με το πως θα είναι ο ΤΤ. Έτσι το πρωί αφού ο πυρετός έχει πέσει στον μικρό ετοιμάζομαι και ξεκινάω. Μαύρα μεσάνυχτα έξω και φτάνω στην Ελευσίνα σχετικά νωρίς. Η παραλία έχει γεμίσει με κολάν... Λες και άνοιξε το τριώδιο ποιο νωρίς απο το προβλεπόμενο και βγήκαν όλοι για πρόβα (εννοείται και εγώ μέσα). Ο καιρός δείχνει καλές προθέσεις παρά την βραδυνή μπόρα.

Ετοιμάζω το άλογο, σφραγίζω κάρτα και ξεκινάω μαζί με Παναγιώτη και Ελένη για το Μελετάκι. Μόλις βγαίνουμε απο την άχαρη Μάντρα και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε προς Αγ. Μελέτιο η πρωινή υγρασία και μια ωραία καταχνιά δίνει μια μαγική αίσθηση στο τοπίο. Τόσο μαγική που η ανηφόρα τελειώνει πριν καλά καλά την καταλάβω. Μυρωδιές και ήχοι χωριού μόλις λίγα λεπτά μακρυά από τον χαμό. Με τα παιδιά χωρίζουμε λόγω "υδρευτικού" θέματος και συννενοούμαστε να βρεθούμε παρακάτω. Έτσι ξεκινάω την κατάβαση μόνος μου με θέα την θάλασσα. Το κομμάτι αυτό πολύ όμορφο αλλά θέλει προσοχή γιατί οι λακουβάρες και κάτι κάθετα κοψίματα περιμένουν να σε στείλουν στο χαντάκ (δυστυχώς έτσι χτύπησε μια κοπέλα ευτυχώς ελαφριά). Σε ελάχιστο χρόνο έχω φτάσει στην εθνική και ο φόβος μου για τον αυχένα επιβεβαιώνεται. Αν και όχι τόσο έντονος όσο το φοβόμουνα, κάνω μερικές διατάσεις και συνεχίζω. Εδώ να αναφέρω ότι καταπάτησα ένα μεγάλο ΝΟΜΟ που λέει ποτέ λίγο πριν από έναν αγώνα μην αλλάξεις ποδήλατο, παπούτσια, φαγητό κτλ. Εγώ δεν άντεξα και άλλαξα ποδήλατο με αποτέλεσμα να μην προλάβω να προσαρμοστώ αρκετά πάνω του. Ευτυχώς η ενόχληση δεν είναι πολύ έντονη και συνεχίζω κανονικά. Όλη η υπόλοιπη διαδρομή μέχρι τον Ισθμό γίνεται μοναχικά καθώς δεν καταφέραμε να βρεθούμε με τα παιδιά. Εκεί σφραγίζω και πετυχαίνω ένα πούλμαν με ορειβάτες του ΕΟΣ Αχαρνών που θα πηγαίνανε στην Ζήρεια. Σε κάποια άλλη φάση μπορεί να τους ζήλευα, όχι τώρα όμως. Ακολουθεί συνεχόμενη ανάβαση απο Χιλιομόδι, Αγ. Βασίλειο μέχρι Νεμέα. Και εδώ μόνος μου αφού προτιμώ να πηγαίνω με χαλαρό ρυθμό και να ευχαριστιέμαι την διαδρομή παρά να πατάω για να πιάνω την ρόδα του μπροστινού. Τα τοπία όμορφα και ευτυχώς η κίνηση στον δρόμο δεν είναι τόσο χάλια. Πόσο διαφορετικά είναι να κινείσαι με το ποδήλατο!!! Ακόμα και σε έναν "αγώνα" έχεις χρόνο να δεις και να μυρίσεις πράγματα που με το αυτοκίνητο ή την μηχανή απλά χάνεις. Η ανηφόρα με σταθερό ρυθμό βγαίνει εύκολα και στάση στον άγιο Βασίλειο για την γνωστή τυρόπιτα η οποία όντως ήταν ΤΡΟΜΕΡΗ!!!

Μέχρι εκεί η τροφοδοσία μου πήγαινε αρκετά καλά αφού ανά ώρα περίπου έτρωγα και κάτι εναλλάσσοντας αλμυρό με γλυκό και νερό με ισοτονικό. Οι χειροποίητες μπαρίτσες βρώμης που φτιάξαμε το προηγούμενο βράδυ είναι ΟΝΕΙΡΟ!!! Επίσης ένα τοστάκι γαλοπούλας και την μισή τυροπιτούλα  και είμαστε κομπλέ απο θερμίδες. Στην Νεμέα σφράγισμα και μερικές διατάσεις και ξεκινάω μαζί με τον Βαγγέλη να κατεβούμε μαζί μέχρι Βραχάτι. Η διαδρομή φανταστική αλλά και εδώ θέλει προσοχή γιατί ο δρόμος είναι χάλια. Ηρεμία απόλυτη για αρκετή ώρα με τους αμπελώνες δεξιά και αριστερά του δρόμου. Ηρεμία μέχρι να φτάσουμε στην παλαιά εθνική οδό και να κατευθυνθούμε προς Λέχαιο. Εκεί βλαστήμησα την ώρα και την στιγμή. Μια ο κόντρα αέρας και μια τα αυτοκίνητα που περνάγανε ξυστά απο δίπλα μας. Ευτυχώς πολύ σύντομα φτάσαμε στο Λέχαιο όπου σφραγίσαμε, φάγαμε πάλι το κάτιτις μας και βουρ για ισθμό.

 Το περίεργο είναι ότι ενώ στην αρχή ανά ώρα κάτι με ενοχλούσε (αυχένας, χέρια, γόνατα κτλ) τώρα νοιώθω μια χαρά και δεν έχω πουθενά καμία ενόχληση. Αυτό μάλλον οφείλεται σε τρελό πάρτυ που έχουν στήσει οι ενδορφίνες μου. Να'ναι καλά.
Φτάνουμε λοιπόν στον  Ισθμό και εκεί πετυχαίνουμε και κάποια άλλα παιδιά να την έχουν πέσει σε κάτι σουβλάκια. Ρε  λες??? Μα είναι αντι-αθλητικό φαγητό... Και επειδή ο οργανισμός χρειάζεται και τις πρωτεϊνες του χτυπάμε 2-3 καλαμάκια έκαστος με εξτρά αλατάκι για τις κράμπες. Με το ζόρι κρατήθηκα να μην χτυπήσω και παγωμένη μπυρίτσα η οποία ταίριαζε γάντι. Η επιστροφή θα γίνει με παρεούλα 4-5 άτομα χαλαρά και ενώ αρχικά φοβόμασταν οτι θα μας ταλαιπωρήσει ο αέρας και η συσσωρευμένη κούραση, πήγε ανέλπιστα καλά. Η κακιά σκάλα με το ηλιοβασίλεμα πίσω μας ήταν πραγματικά όλο το ΜΠΡΕΒΕΤ!! Χωρίς πολύ κίνηση και με τον θόρυβο της εθνικής να ακούγεται απο πάνω το τοπίο ήταν εξωπραγματικό. Εννοείται φώτα δυνατά και γιλέκο. Για την ιστορία πέτυχα δυο τυπάκια χωρίς φώτα, χωρίς γιλέκο και με σκούρα ρούχα, να αναβαίνουν τις τελευταίες ανηφόρες πριν τα διυλιστήρια. Δεν τους έβλεπα μέχρι που έφτασα ελάχιστα κοντά τους!!! Απλά ήταν τυχεροί

Vaggos, ThanSpiliot, Abraxas, Pg2

Τα τελευταία χιλιόμετρα έκοψα ρυθμό γιατί  ήθελα λιιιιιγο ακόμα. Η ψυχολογία στα ύψη και οι ενδορφίνες χοροπηδάνε. Τερματισμός και άλλος ένας στόχος επιτεύχθηκε με πολύ καλές εντυπώσεις.
Δεν νοιώθω ιδιαίτερα ταλαιπωρημένος (πχ όπως στον Μαραθώνιο) παρόλο που ήμουν στο τιμόνι περίπου 11 ώρες. Και εννοείται ότι δεν έχω καμία ενόχληση απο την αγαπημένη μου σέλα!!!!

Δύο εικόνες μου μείνανε απο αυτό το μπρεβε.
 Ένας 50αρης με ένα αγωνιάρικο colnago και look πρωταθλητή ο οποίος έκανε τον αγώνα μαζί με ένα alfa romeo (απλά τον βοηθούσε λίγο στις ανηφόρες χααχαχαχαχα)  το οποίο κινούνταν στον δρόμο επικίνδυνα αργά και δεξιά για τους υπόλοιπους
και ένα παλικάρι στην Κακιά Σκάλα ο οποίος άφησε το ποδήλατο στην άκρη και έκατσε στο πεζούλι να χαζέψει το υπέροχο ηλιοβασίλεμα!!!



Πάμε για το 300αρι τώρα ? ? ? Θα δείξει...

Ποδηλατική διαδρομή στα Γεράνεια

Η διαδρομή ξεκινάει απο την παραλία της Ψάθας και προχωράει προς Αλεποχώρι και Μαυρολίμνη. Μέχρι και την Μαυρολίμνη είναι εντελώς επίπεδη και κινείται ακριβώς δίπλα στην θάλασσα. Ειδικά μετά απο τα τελευταία σπίτια του Αλεποχωρίου όπου ο δρόμος στενεύει αρκετά η διαδρομή είναι πολύ όμορφη με θέα την θάλασσα απο την μια και τα καταπράσινα Γεράνεια απο την άλλη. Προσπερνάμε την Μαυρολίμνη και αφού περάσουμε ένα μικρό ανηφορικό τμήμα φτάνουμε στον Σχίνο. Δεν στρίβουμε αριστερά σε καμία απο τις 2 ασφάλτινες εξόδους για Πίσια αλλά συνεχίζουμε και μπαίνουμε σε ένα μικρό 

χωματόδρομο ο οποίος οδηγεί στα Στραβά (υπάρχει ταμπέλα). Εκεί αρχίζει ένα έντονα ανηφορικό κομμάτι το οποίο φτάνει και τις 20% κλίση σε μέτριο χωματόδρομο. Η θέα είναι φανταστική καθώς φαίνεται ολόκληρη η ακτογραμμή μέχρι και την Ψάθα. Ο χωματόδρομος συνεχίζει για 10 περίπου χιλιόμετρα, και μας βγάζει σε άσφαλτο που οδηγεί στην λίμνη της Βουλιαγμένης. Καθώς το υψόμετρο έχει πέσει αρκετά δεξιά και αριστερά απο τον δρόμο υπάρχουν καταπράσινα λιβάδια και υπάρχει και ένα κιόσκι για ξεκούραση. Η διαδρομή μέχρι αυτό το σημείο έχει ελάχιστα αυτοκίνητα. 

Μετά απο λίγα ανηφορικά χιλιόμετρα κάνει την εμφάνιση της η λίμνη στο βάθος. Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε πλέον και βρίσκουμε διασταύρωση προς Ηραίον και λίμνη Βουλιαγμένης. Κατηφόρα μέχρι την λίμνη όπου υπάρχει αναψυκτήριο και χώρος για σύντομη στάση.

Επιστροφή απο τον ίδιο δρόμο μέχρι την διαστάυρωση όπου στρίβουμε δεξιά προς Περαχώρα που φαίνεται ψηλά στο βάθος. Απο εδώ ξεκινάει συνεχόμενη ανηφόρα μέχρι και τα Πίσια, χωρίς βέβαια μεγάλη κλίση και σε πολύ καλό δρόμο.

 Στην Περαχώρα υπάρχει ταμπέλα προς Πίσια και ο δρόμος περνάει πάνω απο τό χωριό. Η ανηφόρα συνεχίζεται μέχρι τα Πίσια όπου φτάνουμε στην κεντρική πλατεία και ακολουθούμε την ταμπέλα προς Σχίνο. Ανηφορίζουμε λίγο ακόμα και ξεκινάμε μια απολαυστικότατη κατηφόρα μέσα στα καταπράσινα Γεράνεια. Η θέα και απο εδώ τρομερή. Ο δρόμος θα καταλήξει στον Σχίνο απο όπου ακολουθάμε την ίδια διαδρομή για επιστροφή στην Ψάθα. 

Συνολική απόσταση 88 περίπου χιλιόμετρα και θετική υψομετρική 1660 μέτρα.

Προβολή στο wikiloc

Ποδηλατικός γύρος Ολίγυρτου

Κυκλική διαδρομή με αφετηρία και τερματισμό στην υπέροχη Καστανιά Κορινθίας. Περνώντας τα τελευταία σπίτια του χωριού, υπάρχει πλάτωμα στην αριστερή πλευρά του δρόμου με κατεύθυνση τον Φενεό όπου μπορούμε με ασφάλεια να παρκάρουμε το αυτοκίνητο. Σε εκείνο το σημείο υπάρχει και δρόμος που οδηγεί στο ξενοδοχείο  Ξενία της Καστανιάς. Στην Καστανιά μπορούμε να φτάσουμε απο Κιάτο ακολουθώντας τις ταμπέλες προς Στυμφαλία ή απο Δερβένι προς Γκούρα και Φενεό. Η πρώτη διαδρομή είναι ευκολότερη και με λιγότερες στροφές.

Η διαδρομή ξεκινά στα 1200 περίπου και μέ σχετικά ήπιες κλίσεις ανεβαίνει στο ψηλότερο σημείο γύρω στα 1600. Απο εκεί η θέα φανταστική στην κοιλάδα του Φενεού απο την μια και στην κοιλάδα της Στυμφαλίας απο την άλλη. Επίσης φαίνεται η μικρή και η μεγάλη Ζήρεια απέναντι με τα χωριά Γκούρα και Κυλλήνη στους πρόποδες.


Ο Ολίγυρτος έχει την ατυχία να περιτριγυρίζεται απο μεγαλύτερα και ποιο γνωστά βουνά όπως ο Χελμός, Μικρή/Μεγάλη Ζήρεια, Μαίναλο, Ντουρντουβάνα με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο γνωστός και "περπατημένος". Αυτό βέβαια έχει και τα θετικά του αφού θεωρητικά έχεις λιγότερες πιθανότητες να δεις τα αποτελέσματα του ανθρώπινου παράγοντα (σκουπίδια, ανεξέλεγκτες στάνες κτλ κτλ). Βρίσκεται μεταξύ των οροπεδίων του Φενεού, Στυμφαλίας και Κανδήλας. Το βόρειο μέρος του έχει αρκετά βοσκοτόπια και δάση με έλατα ενώ νότια υπάρχουν αρκετές πηγές που ενώνονται με το ποτάμι που ρέει προς την καταβόθρα Πλέσια. Η βασικότερη πηγή βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του βουνού και καταλήγει στην λίμνη της Στυμφαλίας. Η περιοχή του Ολίγυρτου εντάσσεται στο Ευρωπαϊκό Οικόλογικό δίκτυο "Natura 2000". Η ψηλότερη κορυφή του είναι η Σκίπιζα με υψόμετρο 1935 όπου κάποιος μπορεί να φτάσει απο πεζοπορικό μονοπάτι που ξεκινά απο το χωριό Λαύκα.

Στη συνέχεια η διαδρομή κατεβαίνει μέχρι τα 1300 μέσα σε πυκνό δάσος όπου βρίσκει τον δασικό και το μονοπάτι που έρχεται απο Λαύκα για την κορυφή Σκίπιζα. Ο δρόμος ανηφορίζει με αρκετά έντονη κλίση μέχρι τα 1450 για να κατέβει στο επίπεδο της Στυμφαλίας και να καταλήξει στο χωριό Λαύκα μετά απο αρκετή κατηφόρα.

Απο την Λαύκα φεύγει χωματόδρομος ο οποίος σε κάποιο σημείο έχει στρωθεί με άσφαλτο και καταλήγει λίγο πριν την Καστανιά. Απο εκεί κάνουμε αριστερά στην άσφαλτο που πάει για Φενεό και σε 2 χλμ καταλήγουμε στην αφετηρία μας. 


Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές ταβέρνες για "αποκατάσταση" αλλά η καλύτερη επιλογή βρίσκεται λίγο παρακάτω στο χωριό Στυμφαλία όπου οι γουρουνοπούλες γυρνάνε σιγά σιγά στην σούβλα τους. 


Προβολή στο wikiloc

Διάσχιση Πάρνωνα

Πολύ όμορφη διαδρομή στην καρδιά του Πάρνωνα με καταπράσινα τοπία και αρκετές εναλλαγές στα υψομετρικά. Ξεκινάει και καταλήγει στο χωριό Τσίντζινα (Πολύδροσο) το οποίο προσεγγίζεται απο το δρόμο Τρίπολης - Σπάρτης με 2 τρόπους. Είτε απο Καρυές - Βαρβίτσα - Βαμβακού το οποίο είναι και η επιστροφή της διαδρομής με αρκετεεεεες στροφές, είτε στρίβοντας για Βασαρά - Βέροια 15χμ πριν την Σπάρτη. Στο χωριό υπάρχει ένας 'εναλλακτικός' ξενώνας Σχολαρχείο  με συμπαθητικά δωμάτια, και ωραίους καναπέδες για chill-out στην πλατεία κάτω απο τα πλατάνια. 9 διαδρομές ξεκινάνε απο εκεί με την μικρότερη να είναι μόλις 40 λεπτά και την μεγαλύτερη 4-5 ώρες. Πληροφορίες για τα μονοπάτια υπάρχουν σε ξύλινους πίνακες με χάρτες και όλα τα μονοπάτια είναι πλήρως σηματοδοτήμενα και προσεγμένα. 

Διαδρομή (66.6 χλμ Άσφαλτινη) 
Ξεκινώντας απο το χωριό υπάρχει μια μικρή ανηφορο-κατηφόρα μέχρι την πρώτη ανάβαση 9.5 χλμ με 550 υψομετρική μέσα σε πολύ πυκνό δάσος και βγαίνουμε σε διασταύρωση όπου αριστερά πάει προς Βαμβακού και δεξιά προς καταφύγιο. Ακολουθούμε το δρόμο προς καταφύγιο και αφου το περάσουμε διάσελο (ο κεντρικός δρόμος στρίβει προς Καστάνιτσα) συνεχίζουμε ευθεία για το χωριό Άγ. Πέτρο. Σε αυτό το κομμάτι θα περάσουμε απο μια έξοδο που πάει προς το 2ο καταφύγιο του ΕΟΣ Σπάρτης και μετά ξεκινάει μεγάλη κατηφόρα για 16χμ. Στα δεξιά βρίσκεται η ψηλότερη κορφή του Πάρνωνα η Μεγάλη Τούρλα και δρόμος που οδηγεί στο πανέμορφο οροπέδιο κάτω απο αυτή (Προφήτης Ηλίας). Στο τελείωμα της κατηφόρας θα βγούμε σε διασταύρωση όπου δεξιά πηγαίνει προς Μονή Μαλεβής και αριστερά προς Άγ Πέτρο (αν και δεν το γράφει πουθενά γράφει προς Καστρί). Θα περάσουμε ενα μικρό γεφυράκι και ένα ιππικό όμιλο και φτάνουμε στον Άγιο Πέτρο μετά απο συνολικά 31χλμ απο την αρχή. 

Περνάμε μέσα απο το χωριό και θα βρόυμε ταμπέλα που λέει προς Καρυαί και θα ανεβούμε μια ομορφότατη ανηφορίτσα των 22,5% και συνεχίζουμε ανηφορικά μέχρι την μέση της διαδρομής προς Καρυές. Το σκηνικό ανέβα-κατέβα θα συνεχιστεί και στα επόμενα χωριά που θα περάσουμε (Βαρβίτσα - Βαμβακού και απο Βαμβακού είναι η δεύτερη μεγάλη ανηφόρα (9.5 χλμ με 470μ ανύψωση) μέχρι την αρχική διασταύρωση προς Τσίντζινα. Απο εκεί η απολαυστική κατηφόρα που ανεβήκαμε στην αρχή και 'τελείωνουμε' στο χωριό για ρακές και πρωτεϊνες στην "Ταβέρνα του Πανούλη" !!!!. 

Όλη η διαδρομή είναι άσφαλτινη με ελάχιστη έως μηδενική κίνηση αυτοκινήτων ειδικά αν γίνει πρωϊνές ώρες. Νερό υπάρχει στα χωριά (ωραίο σημείο για στάση, βρύση στην είσοδο της Βαρβίτσας) και στα 2 καταφύγια και κάποιες πηγές ενδιάμεσες οι οποίες φαίνονται στον χάρτη. Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 66,6 χλμ.


Προβολή στο wikiloc